Λήθη (lethe) - Oblivion

Excerpt from a series of ten performances held at “Heart Works” in Athens, Greece, in March 2024.

Αυτή η περφόρμανς εκτυλίσσεται εξ ολοκλήρου σε πραγματικό χρόνο.
Τίποτα δεν επαναλαμβάνεται. Τίποτα δεν είναι σταθερό.
Ό,τι αναδύεται υπάρχει μόνο τη στιγμή που ακούγεται.

Βασισμένο στον αυτοσχεδιασμό, το έργο προσκαλεί τόσο τον ερμηνευτή όσο και το κοινό σε μια κοινή κατάσταση αυξημένης παρουσίας — μια εγρήγορση απέναντι σε ό,τι συμβαίνει τώρα, αλλά και σε ό,τι έχει ήδη αρχίσει να χάνεται. Ο ήχος γίνεται όχημα φευγαλέων αναμνήσεων: στιγμές που δεν βιώθηκαν ποτέ πλήρως, κινήσεις που δεν έγιναν, συναισθήματα μισοσχηματισμένα και ήδη σε διάλυση.

Δεν είναι μια αφήγηση.
Δεν είναι μια δήλωση.
Δεν είναι μια επίδειξη.

Είναι ένας εσωτερικός μονόλογος.
Μια προσευχή.
Ένας εξομολογητικός χώρος.

Η περφόρμανς δεν περιγράφει κάτι που γίνεται.
Περιγράφει κάτι που απλώς υπάρχει.

This performance unfolds entirely in real time.
 Nothing is repeated. Nothing is fixed.
 What emerges exists only in the moment it is heard.

Rooted in improvisation, the work invites both performer and audience into a shared state of heightened presence—an attentiveness to what is happening now, and to what has already begun to slip away. Sound becomes a vehicle for fleeting memories: moments not fully lived, gestures not taken, feelings half-formed and already dissolving.

It’s not a narrative.
Not a statement.
Not a demonstration.

It is an internal monologue.
A prayer.
A confessional space.

The performance does not describe something being done.
It describes something that simply is.